فرکانس داخلی ریز پردازنده ها معمولاً بر اساس فرکانس Front Side Bus است. برای محاسبه فرکانس داخلی ، عرض فرکانس پردازنده را با عدد معینی ضرب می کند ، که به آن چند برابر کننده ساعت گفته می شود. توجه به این نکته ضروری است که برای محاسبه از فرکانس واقعی استفاده می شود و نه فرکانس مؤثر . برای تعیین فرکانس واقعی برای پردازنده هایی که دارای نرخ دو داده استفاده می کنند (AMD Athlon و Duron) و ادارای نرخ چهار داده (همه ریز پردازنده های اینتل که از پنتیوم 4 شروع می شوند) سرعت مؤثر باید 2 برای AMD یا 4 تقسیم شود اینتل

ضرب های ساعت در بسیاری از پردازنده های مدرن ثابت هستند – معمولاً تغییر آنها امکان پذیر نیست. نسخه های “قفل باز” پردازنده ها ضرب های ساعت را باز کرده اند ، یعنی می توان با افزایش چند برابر کننده ساعت در بایاس مادربرد ، آنها را “اورکلاک کرد”. برخی از نمونه های مهندسی پردازنده همچنین ممکن است قفل چند برابر قفل داشته باشند. بسیاری از نمونه های واجد شرایط بودن Intel دارای حداکثر ضربدر ساعت قفل هستند – این CPU ها ممکن است تحت فشار قرار بگیرند (با فرکانس پایین تر اجرا شوند) ، اما با افزایش چند برابر ساعت بالاتر از آنچه در طراحی CPU طراحی شده است ، نمی توان آنها را اورکلاک کرد. اگرچه این نمونه های صلاحیت و اکثر ریزپردازنده های تولید با افزایش چند برابر ساعت خود نمی توانند اورکلاک شوند ، اما در برخی از آنها با افزایش نرخ پهنای باند می توان آنها را اورکلاک کرد.